Żegnamy prof. Władysława Kupiszewskiego

Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Władysława Kupiszewskiego – wybitnego językoznawcy, dialektologa, onomasty i historyka języka polskiego, wieloletniego profesora Uniwersytetu Warszawskiego, nauczyciela kilku pokoleń polonistów oraz popularyzatora wiedzy o języku.

Urodził się 9 kwietnia 1930 roku w Książnicach Wielkich na Kielecczyźnie. Atmosfera domu rodzinnego ukształtowała w Nim wrażliwość na słowo i szacunek dla pracy intelektualnej. W czasie wojny uczył się na tajnych kompletach, a po maturze podjął studia polonistyczne w Warszawie. Był uczniem wybitnych językoznawców, w tym prof. Witolda Doroszewskiego. Już jako student współpracował z Pracownią Dialektologiczną PAN, uczestnicząc w badaniach terenowych na Warmii i Mazurach oraz w innych regionach Polski.

Całe życie naukowe Profesor Kupiszewski poświęcił badaniom nad dialektami i historią języka polskiego oraz językiem pisarzy. Stopień doktora uzyskał na podstawie monografii Słownictwo meteorologiczne w gwarach i historii języka polskiego, habilitację – dzięki rozprawie Polskie słownictwo z zakresu astronomii i miar czasu. Stan obecny, historia i związki słowiańskie. Jego dorobek obejmuje ponad 150 publikacji naukowych. Pozostawił trwały ślad w badaniach nad słownictwem ludowym, antroponimią gwarową, kulturą duchową i społeczną wsi, a także nad językiem wybitnych twórców literatury polskiej, m.in. Stefana Żeromskiego.

W działalności Profesora spotykały się rzetelność badacza i pasja nauczyciela. Prowadził wykłady, seminaria i konwersatoria z historii języka polskiego i gramatyki historycznej, wypromował wielu magistrów i doktorów, recenzował liczne prace naukowe. Był wymagający, czasem surowy, ale zawsze sprawiedliwy i życzliwy. Studenci cenili Go za klarowność wywodu, precyzję myśli i gotowość do rozmowy.

Pełnił liczne funkcje akademickie – był m.in. kierownikiem Studium Doktoranckiego, prodziekanem Wydziału Polonistyki oraz dyrektorem Instytutu Języka Polskiego UW. Aktywnie działał w towarzystwach naukowych i w pracach komisji PAN. Przez wiele lat związany był z „Pracami Filologicznymi” jako sekretarz redakcji i redaktor naczelny, dbając o wysoki poziom pisma.

Jego działalność popularyzatorska wyrastała z głębokiego przekonania, że wiedza o języku powinna służyć wspólnocie. Autor licznych ekspertyz językowych, porad i opracowań, w tym vademecum Dlaczego Agnieszka, a nie Ines, potrafił łączyć warsztat uczonego z odpowiedzialnością za kulturę słowa w życiu publicznym.

Ponad sześćdziesięcioletnia aktywność naukowa Profesora Władysława Kupiszewskiego stanowi ważny rozdział w dziejach polskiego językoznawstwa. Pozostanie w naszej pamięci jako badacz wierny materiałowi językowemu, dążący do obiektywizmu i precyzji opisu, a zarazem jako Mistrz, który potrafił rozbudzić w uczniach pasję poznawczą i szacunek dla tradycji.

Żegnamy Uczonego, Nauczyciela i Wychowawcę wielu pokoleń polonistów.

Pogrzeb odbędzie się 2 marca o 12.00 w kościele św. Zygmunta na Placu Konfederacji. Po mszy nastąpi odprowadzenie do grobu na Cmentarz Północny (Wólka Węglowa).